روزي ماکبوترهايمان راپيدا خواهيم کرد
ومهرباني دست زيبايي راخواهد گرفت.

روزي که کمترين سرود
بوسه است

وهرانسان
براي هر انسان
برادري ست.
روزي که ديگر درهاي خانه شان رانمي بندند
قفل
افسانه ئي ست

وقلب
براي زنده گي بس است.
روزي که معناي هرسخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر اخرين حرف دنبال سخن نگردي.

روزي که اهنگ هرحرف ،زنده گي ست
تا من به خاطر اخرين شعر رنج جست وجوي قافيه نبرم.

روزي که هر لب ترانه ئي ست
تا کم ترين سرود بوسه باشد.

روزي که تو بيائي،براي هميشه بيايي
ومهرباني با زيبايي يکسان شود.

روزي که ما دوباره براي کبوترهايمان دانه بريزيم...

ومن ان روز را انتظار مي کشم
حتا تا روزي
که ديگر نباشم.

1334/4/5
اثري از احمد شاملو