یاد داری که میزد دل من داد از بدی؟

بازم به بیگناهی من سنگ میزدی

نیک شد از آمدن تو خیال من

از رفتنت چه سود که نیکم ز در شدی

بازم بیا و حال مرا خوب خراب کن

بازم برو و آمدنت را سراب کن

دنیای من که هیچ ندارد بجز تویی

پایان بده به بودن منو صواب کن

خودم